sty
17

Stabilne średniowieczne katedry

Jak się okazuje, średniowieczni murarze nierzadko byli mądrzejsi niż współcześni architekci. Wymyślone przez nich wzmocnienia jak dotąd są najskuteczniejszym sposobem stabilizacji gigantycznych budowli.

Gotycka katedra we francuskim Beauvais została zbudowana w XIII wieku. U jej szczytu ceglane zapory połączono z metalowymi ściągaczami, aby się nie rozsunęły i nie runęły. To nie jest jedyna w Europie katedra, w której zastosowano takie techniczne rozwiązanie.

Co ciekawe, w 1960 roku architekt Jean-Pierre Paquet usunął żelazne pręty, uznając je za bezużyteczne i szpecące, a także mało zabytkowe (dołączono je 300-400 lat po zbudowaniu katedry przy okazji napraw i przebudowywania gmachu). A jednak już w 1989 roku okazało się, że architekt się mylił. Kiedy odjęto metalowe wzmocnienia, budowla uległa destabilizacji i szybko trzeba było wstawiać nowe ściągacze. Obecne wzmocnienia wykonane z nowoczesnego stopu stali i aluminium są szersze, a zatem bardziej widoczne i szpecące niż oryginalne.

Niedawno odrzuconymi sztabami, które służyły w budownictwie przed wiekami, zajęli się wybitni naukowcy. Po przeprowadzeniu analizy metodą węgla radioaktywnego C 14 wykazali oni, że wzmocnienia z Beauvais pochodzą z lat 1225-1240 (czyli z początków budowy katedry), a więc nie dodano ich później. To oznacza, że już średniowieczni murarze chcieli w ten sposób ustabilizować gigantyczny budynek. Jak tłumaczą specjaliści, na początku XIII wieku miał miejsce skok technologiczny. Od tego momentu upowszechniło się stosowanie metalowych wzmocnień, ściągaczy czy łańcuchów. Wcześniej takie elementy wykonywano z drewna. Funkcja była podobna, ale wytrzymałość materiałów – różna.

Zatem to m.in. dzięki znakomitym średniowiecznym murarzom możemy w XXI wieku nadal podziwiać wspaniałe gotyckie katedry!

Źródło tekstu i grafiki: http://www.rp.pl/artykul/1079846,1170118-Technologiczny-przelom-z-XIII-wieku.html

|